Jak 127 bring verligting

 

jak127

Die manne van Jak127 het klaarblyklik my vorige storie raakgelees oor die waternood in Vanwyksvlei (https://wordpress.com/post/karooblog.wordpress.com/3291). Kort daarna ontvang ons ‘n oproep; hierdie groepie sakemanne wil ons dorpie kom seën met water!

Daar word ernstig in die Kaap begin om 5ℓ waterkanne te versamel. Die span is geskeduleer om ‘n werkswinkel vir plaaswerkers in Carnarvon te kom aanbied oor die naweek van 9 en 10 Februarie. Daarna, op pad na ‘n mannekamp in Brandvlei, besoek hulle ons in Vanwyksvlei.

Jak10

Ons dorpie het ‘n geskatte 300 huishoudings. Die aflewering kon nie op ‘n beter dag geskied nie. Want oor die vorige paar dae het beurkrag dit onmoontlik gemaak om selfs uit opgaartenks water te kry – drukpompe kon nie werk nie.

Jak4

5ℓwater is nie baie nie. Maar in tyd van waternood is 5ℓ water alles

Groot die gebaar van die manne van Jak127.

Groot die dankbaarheid van ons dorpsmense.

Jak8

 

‘n Barnabasbelewenis

Die bedieningspad kan soms ‘n eensame pad wees. Veral op ‘n klein, afgesonderde Karoodorpie soos Vanwyksvlei. Maar dan beleef jy uit die bloute ‘n Barnabasmoment – ‘n moment van bemoediging.

Barnabas

So kry Johan ‘n versoek van Jak127, ‘n organisasie wat hom beywer vir die ondersteuning van veral weduwees en wese, om een aand by ons te oornag op pad deur die Karoo. Hulle is sewe manne, soek slaapplek en wil graag die aand saam met ons verkeer.

Kommandeer gou vir Rina en Rida op om te help met die slaapplek en maak gereed om die sewe manne te ontvang vir ‘n Karoobraai by ons aan huis. Pragtige, toegewyde manne met ‘n liefde vir die Here en sy mense.

Hennie van Vreden, (oud polisieman en die stigter van Jak127 – gegrond op die skrifwoord in Jakobus 1:27), Marius, Dewald, Ron, Danny, Pieter en Charl se twee voertuie sleep net so na 4nm hier in vanaf Vosburg. En ons begin kuier.

jak127

Op my navraag oor die doel van hulle sending, en onder die indruk dat hierdie uitreik ‘n program behels om die plaaslike gemeenskap te kom bedien, hoor ek dat hierdie manne bloot deur die Karoo reis om medegelowiges te bemoedig. Hulle het nie ‘n program nie. Hulle beoog om van dorpie tot dorpie deur die Karoo te reis en telkens net een aand oor te bly. Verder vertrou hulle die Gees om hulle te lei – wat hulle by elke oornagstaning moet aanbied, sal afhang van die omstandighede.

Charl het ‘n woord van God ontvang uit Hand 20:2 om op reis te gaan en mense op sy pad te bemoedig. En dis wat hierdie sewe manne doen. Hulle kom bedien. Bring baie meer as wat hulle kan ontvang.

Ons, wat almal swaar dra aan die bekommernis oor die toekoms van ons gemeente, ons wat hard besig is met voorbereidings vir die BullRun, ons word bedien. Ons, wat nie een daarvan bewus is hóé ernstig ons juis op hierdie stadium van ons bediening, bemoediging nodig gehad het nie, oes die seën van hulle besoek.

Om so ‘n klomp begeesterde manne te hoor getuig van God se werking in hulle lewe, inspireer van vooraf.  Om geleentheid te kry om ook jou hart teenoor hulle oop te maak, is bevrydend.

Later demonstreer Dewald die bordspel Eagels and Turkeys (wat hy en sy vrou ontwerp het) aan ons. Dis ‘n kragtige manier om mense aan die praat te kry oor hulle vrese en bekommernisse, maar ook te deel in hulle seëninge en dankbaarheid. En so spoel dit oor in voorbidding vir elkeen van ons.

Barnabas se naam was eers Josef. Sy naam beteken “iemand wat mense moed inpraat”. Een van die mense wat eintlik maar agter die skerms gewerk het maar ‘n kragtige bediening van bemoediging aan medegelowiges beoefen het. Dis wat hierdie manne kom doen.

En ek beslaan hulle tot ridders van die Barnabasbrigade.

Sela