Hulde aan Herlina

P1380979

Vandag, presies 3 maande gelede vra tannie Herlina Malan my om haar Carnarvon toe te vat. Sy voel nie lekker nie. Sy moet by dr. AJ uitkom.

Vandag, dag en datum 3 maande later, hou ons ‘n roudiens vir haar. Lê haar as weg in ‘n nissie in die huis van Herinnering.

Niemand het verwag dat dit so gou sou gaan nie. Van Carnarvon word sy Prieska toe gestuur vir ‘n sonar. Van Prieska, Kimberley toe vir skanderings. Daar ‘n paar weke in die hospitaal vir verdere toetse. Bloemfontein toe vir ‘n stent in haar pankreas. Kathu toe om by die Christo en Handelee aan te sterk. Daarvandaan Douglas ouetehuis toe waar sy net 3 weke ‘n inwoner was voordat sy sterf.

Van die heel begin weier tannie Herlina enige ingrypende behandeling. Wat ookal die uitkoms van die toetse sou wees, sy besluit dat sy gereed is vir die Huis met die baie Wonings. Haar wense word gerespekteer. Gelukkig was haar laaste weke pynloos.

Drie weke gelede, kom laai haar familie haar goedjies hier in Vanwyksvlei vir die ouetehuis in Douglas. Ons tannies van die dorp lê gou ‘n tee aan om op gepaste wyse haar te kan groet. Sy kuier lekker saam sonder enige ongemak of pyn – eet van alles wat op die teetafel uitgepak is.

Dis net in die laaste ure van haar lewe wat sy suurstof kry om dit vir haar draagliker te maak. So word haar wense gerespekteer en sterf sy in waardigheid, presies soos wat sy gelewe het – met trots en waardigheid.

Ek sien nog hoe kom sy aangestap na die Bybelstudie met haar kierie, krom heup of nie. Sy weier dat iemand haar gaan oplaai. Glo dat sy die bene aan die gang kan hou slegs deur aan te hou loop. Tannie Herlina se gunsteling opmerking aan die Bybelstudietafel is altyd: “Die Here maak nie foute nie”. As daar gepraat word oor krisisse en swaarkry, sou sy sekerlik ‘n lywige bydrae kon maak, maar nee, sy getuig net altyd van die Here se goedheid, sy voorsienigheid en sy genade in tye van swaar. Hoe Hy teenwoordig is tydens moeilike tye en altyd ‘n mens deur die swaar laat kom deur sy nabyheid en guns.

Haar bure is van die oudste inwoners van die dorp. Sedert sy 3 jaar gelede ‘n heupvervanging kry na ‘n lelike val een aand, hou hulle getrou ‘n ogie oor haar. Die laaste oproep wat op haar selfoon geregistreer staan, is dié van buurman Doupie Oberholzer.

Vandag kry tannie Herlina dit reg om ‘n klomp mense in die erediens saam te snoer – lidmate, nie-lidmate, mense uit die woonbuurt met wie sy ‘n jarelange verbintenis gehad het, oud-kollegas, naby familie, verlangse familie, familie van so ver as die Kaap en Nieu-Zeeland. .

Ook Piet Jafta, wat los werkies vir haar in die tuin doen en Wit-Anna, wat al die jare tannie Herlina se kinders help grootmaak het, bring vir oulaas hulde.

Na die diens vier ons haar lewe op gepaste wyse met die beste uit almal se kombuise

Oor die jare heen is sy welbekend by een en almal op die dorp want elke oproep wat desjare gemaak word, gaan deur die handsentrale waar sy jare se diens lewer. Nou is haar stem vir altyd stil.

Totsiens, tannie Herlina.

Advertisements

Annie Swarts teken 100 aan

Die seisoen het amptelik vandag gedraai. ‘n Nuwe seisoen begin ook vandag in Tannie Anna Swarts se lewe. Van vandag af leef sy ‘n lewe ná ouderdom 100.

 

Tannie Anna is gebore op 20 September 1918. Sy onthou nog die dae as die dam gereeld weer geskraap moes word, vroeg in die vorige eeu. Haar pa was een van die dambouers wat in 1882 begin is. Sy vertel hoe haar pa nog moes help om die damwal met bokvelle uit te lê. Op die bokvelle is klippe gepak waarmee die wal gekompakteer is. Dit is dan weer toegepak met potklei. Die damwal staan vandag nog net so.

By haar in haar karaktervolle huisie hier in Vanwyksvlei, woon ‘n hele paar geslagte saam.

Anniekoek

Sewe kinders is vir haar en haar man gebore waarvan slegs twee nog lewe. Haar dogter, Rachel, versorg haar tans. Tannie Annie kan nog goed loop, kan nog goed genoeg sien om daagliks naaldwerk met die hand te doen, hoor minder goed, kan nog verbasend goed onthou en het nog haar eie tande. Sy voer nog ‘n sinvolle gesprek met mens en lewe ‘n lewe van opperste dankbaarheid.

AnnieS

Sy vertel dat haar pa naby Humansdam rond gewoon het toe die dam se bouery in 1882 begin is. Hy was een van die dambouers wat met esels potklei vir die dam aangery het. Later jare word sy in Smouskolk se omgewing gebore as een van drie dogters van haar pa en ma. Haar ouers het ook by die Ingelsman op Garskolk gewerk waar sy moes help miskoeke optel om vuur mee te maak.  As jong meisies gaan grawe sy en haar susters sout onderkant die damwal uit en dra dit op hulle koppe dorp toe in ruil vir lewensmiddele.

Haar man het by Oom Doupie Oberholzer se pa op die Lande gewerk en later vir Doupie self. “Ek het al Doupie-goed se kinders help groot maak. Op hierdie rug van my het ek Deon-hulle rond gedra. Ook vir einste André Oberholzer wat nou so ‘n groot man is.”

Tannie Anna vertel dat haar pa op ouderdom 101 gesterf het. Sy goeie gene leef voort in hierdie inspirerende vrou.